اجتماعی

احیای قلبی روی اقیانوس در ناوگروه ۸۶

تیم پزشکی ناوگروه ۸۶ موفق به احیای قلبی روی اقیانوس شدند؛ دستاوردی که موجب بهت هندی‌ها شد.

به گزارش آینا پرس، دکتر حمیدرضا طاهرنیا متخصص بیهوشی و مقام فرمانده بهداشت و درمان ناوگروه ۸۶ درباره یکی از موقعیت‌های چالش‌برانگیز کادر درمانی این ناوگروه در حین عملیات گفت: مهمترین و سخت‌ترین موقعیت، در همان شروع عملیات اتفاق افتاد. ۲ هفته از آغاز ماموریت می‌گذشت که نزدیک بندر بمبئی در هند، یکی از همکاران جوان ما با ۳۲، ۳۳ سال سن، با علائمی مثل تعریق شدید، عرق سرد و بیقراری به بیمارستان ناوبندر مکران مراجعه کرد. از قضا آن موقع، من به‌اتفاق همکار جراح‌مان و یکی دو نفر دیگر از همکاران برای بازدید به ناوشکن دنا رفته بودیم. آن نیروی ناخوش‌احوال، توسط پزشک عمومی ما ویزیت و بستری شده و تحت درمان‌هایی مثل سرم‌تراپی قرار گرفته بود. بعد از اینکه به ناوبندر مکران برگشتیم، به من اطلاع دادند چنین بیماری با چنین علایمی در بیمارستان بستری است. دستور دادم از او نوار قلبی بگیرند. در بررسی نوار قلب، متوجه ریتم نامنظم قلب او شدم. بلافاصله بیمار را تحت مانیتور قلبی قرار دادیم. بررسی که کردیم دیدیم بله، ایشان یک ریتم خطرناک قلبی دارد؛ بدون اینکه سابقه ناراحتی قلبی داشته باشد. به این نتیجه رسیدیم که اگر این ریتم خطرناک درمان نشود، می‌تواند باعث ایست قلبی و مرگ فرد شود. اینطور بود که شروع به رایزنی با همکاران‌مان در ایران کردیم. طی تماس با ایران و مشورت که با همکاران اداره بهداشت تهران، همکاران بخش قلب بیمارستان گلستان و همکاران متخصص قلب در بیمارستان بندرعباس ایستگاه سیدالشهداء (ع)، با اتفاق نظر تمام همکاران، به این نتیجه رسیدیم که نیاز است به بیمار ایشان شوک بدهیم تا ریتم قلبی‌اش اصلاح شود.

وی افزود: اما بیمار، کاملاً هوشیار بود. در این شرایط، طبق روال پزشکی باید ابتدا بیمار را بیهوش می‌کردیم و بعد به او شوک قلبی می‌دادیم. با وجود مشورت با پزشکان مختلف، در نهایت، مسؤولیت این کار بر عهده من گذاشته شد. یا باید به بیمار شوک قلبی می‌دادیم یا او را به همان شکل نگه می‌داشتیم تا فردا صبح به بندر بمبئی برسیم و او را به بیمارستان منتقل کنیم. شرایط سختی بود. با توجه به شرایطی که بیمار داشت و هر لحظه احتمال می‌دادیم خدای نکرده دچار ایست قلبی شود، بعد از صحبت با فرمانده ناوگروه ۸۶ و رئیس اداره بهداشت و درمان، در نهایت تصمیم گرفتم به مریض شوک بدهیم. بیمار را بیهوش کردم و با کمک همکاران به او شوک دادیم. خدا را شکر این فرآیند با موفقیت انجام و ریتم قلبی این همکار جوان، اصلاح شد.

دکتر طاهرنیا ادامه داد: با انجام هماهنگی‌های لازم، فردا صبح یک بالگرد از بیمارستان بمبئی روی ناوبندر مکران نشست و بیمار ما را به بیمارستان بمبئی منتقل کرد. آنجا وقتی شرح ماوقع به مسؤولان و پزشکان بیمارستان بمبئی ارائه شده بود، با تعجب گفته بودند: «شما چه امکانات پیشرفته پزشکی و چه پزشکان متبحری در ناوتان دارید که توانسته‌اید چنین کاری را وسط دریا انجام دهید؟! مشابه این شرایط چند سال قبل در یک ناو امریکایی اتفاق افتاده بود اما پزشکان حاضر در ناو آمریکایی جرأت نکرده بودند روی دریا به بیمار شوک قلبی بدهند و او را به همان شکل به بیمارستانی در هند منتقل کرده بودند و آنجا تحت شوک قلبی قرار گرفته بود.» بنابراین برای همه تعجب‌آور بود که پزشکان ایرانی چقدر کاربلد هستند و امکانات پزشکی ما در ناو چقدر کامل است که توانسته‌ایم چنین عمل حساسی را روی دریا با موفقیت انجام دهیم.

وی درباره سرنوشت آن همکار جوان گفت: ایشان بستری شد. به لحاظ پزشکی، این بیمار باید تحت نظر قرار می‌گرفت تا با ابلیشن قلبی، آن کانونی که ایجاد ریتم نامنظم در قلبش می‌کرد، از بین برده شود. بعد از مدتی، تصمیم بر این شد که ایشان برای تکمیل فرآیند درمان به وسیله هواپیما به ایران و تهران منتقل شود. خوشبختانه این کار با موفقیت انجام شد و ایشان در تهران تحت ابلیشن قلبی قرار گرفت و خدا را شکر، صحیح و سالم تحویل خانواده‌اش شد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا